Gelecek Planı Hangi Tense? Bir Genç Yetişkinin Savaşında Zaman
Kayseri’nin soğuk sabahlarında, kahvemi hazırlarken bir yandan da içimi kemiren bir düşünce vardı: Gelecek. O an, saat sabahın altısını gösteriyordu ve çoğu insan hala uykudaydı, ama ben, bir şekilde kafamda dönüp duran bir soruya odaklanmıştım. Gelecek planı hangi tense ile ifade edilir? Hani şu, her gün bir yığın sorunun ortasında kaybolan, fakat aynı zamanda bir o kadar da derin anlamlar taşıyan soru… Hayatımda hiç bu kadar belirginleşmiş bir soru olmamıştı. O kadar kararsızım ki, zamanla nasıl başa çıkmam gerektiğini bilemiyorum.
Sadece bir yıl önceye kadar, geleceği hiç bu kadar ciddi şekilde düşünmüyordum. Kayseri’de, yaşadığım o eski mahallede, çimen kokusu ve eski taş evlerin arasında, sadece “bugün” vardı. Gelecek, hep belirsiz bir sis gibiydi, kimse net göremezdi. Ama şimdi, 25 yaşımda, ne yapmak istediğimi soran insanların gözlerinde bir ciddiyet vardı. O kadar çok soru sordular ki, ben de bir şekilde kendi kendime cevaplar aramaya başladım.
İlk Soruyu Hatırlıyorum: Geleceğin Sözleri
Bir sabah, en yakın arkadaşım Selim’le buluşmuştuk. Selim, bir yıldır Londra’da okuyordu ve ondan gelen haberleri dinlemek her zaman biraz zor oluyordu. Çünkü bir yanda onun heyecanı, diğer yanda ise Kayseri’de kalıp eski rutini yaşamayı seçen ben… Aramızda bir uçurum vardı ama yine de birbirimize aittik. Sohbet ilerledikçe, Selim bana geleceğimle ilgili planlarını sordu. O an, ağzımdan çıkan tek şey şu oldu:
“Vallahi, bilmiyorum. Belki daha çok kitap yazarım, belki de bir iş bulurum ama bir türlü emin olamıyorum.”
Bunu söyledikten sonra, gözlerimdeki kararsızlığı fark etti. Ve bana, beklediğimden çok daha basit bir soru sordu: “Bunun üzerine hiç düşündün mü? Yani, gelecek planı yapmanın zamanı gelmedi mi?”
Bunu düşündüm. Gelecek planı gerçekten yapmak zorunda mıyım? Gerçekten şimdi mi zamanı? O sırada, gözlerimi tavandaki lambadan ayırıp bir süre sessiz kaldım. Ne hissettiğimi tam olarak bilemiyordum ama bu soru, bir şekilde bir kapıyı aralamıştı.
Zamanla Düşünmek: Geleceği Kurgulamak
Geleceği planlamak, sanki elinizde bir tüy kalemle çizilen bir harita gibiydi. Ama ne garip ki, çizdiğiniz her çizgi bir anda silinip kayboluyordu. Hayat her an değişiyordu, işler hiç de o kadar basit değildi. O zaman düşündüm: Gelecek planı hangi tense ile yapılır?
Zamanla birlikte, daha çok düşünüp araştırarak fark ettiğim şey şu oldu: Gelecek planları, aslında en çok gelecek zamanla ilişkilidir. Ancak, bu bazen sadece dilin yapısıyla değil, insanın içindeki duygularla da şekillenir. Mesela, gelecekle ilgili hayallerimi kurarken, beynimde daha çok will kullanıyordum. Bu, “gelecekte yapacağım” anlamına gelen bir yapıydı. Yani, kendime dair planlar yaparken, sanki o an yaşadığım yer ve zamanın ötesinde bir “will” kelimesi vardı. Geleceği hayal ediyordum, ama aynı zamanda geçmişimden de çokça etkileniyordum. İşte tam bu noktada, will kelimesi, benim bu kırılgan geçişimi anlamama yardımcı oldu.
Bir Adım Atmak: Geleceğe Doğru İlk Adım
Bir sabah, kaybolmuş hissettiğim o yoğun kararsızlıkla sabah kahvemi yudumlarken, aniden bir fikir geldi aklıma. Gelecekte yapmak istediğim her şeyi yazmak! Bu, bir nevi geleceği kurgulamak gibi bir şeydi. Kendimi, çok dağılmış ama bir o kadar da kararlı hissettim. O gün, büyük bir cesaretle masamın başına oturdum. Şöyle yazmaya başladım:
“Bu yıl yazmaya devam edeceğim, kitaplarımı tamamlayacağım, hayatımı istediğim şekilde yönlendireceğim.”
Ne garip ki, o anlarda duygularımda bir keskinlik vardı. İçimdeki korkuyu yenmek, bir şekilde geleceğe dair kaybolan o umudu tekrar yeşertmek… Bütün bunlar, “will” ile ifade ediliyordu. O an, geleceği “will” ile inşa etmek, geçmişin kaygılarından kurtulmak gibi gelmişti.
Zamanın Gücü: Geleceğin Tense’i
Bir hafta sonra, Kayseri’deki sevdiğim parkta yürürken bir an fark ettim: Geleceği doğru tense’de ifade etmek, bazen sadece dil bilgisiyle ilgili değildi. Geleceğe dair hissettiklerimiz, çoğu zaman dili zorlayarak ortaya çıkıyordu. Yani, “I will” demek, sadece bir eylem planlamak değil, aynı zamanda o eyleme dair duyguları ve düşünceleri de içermekti.
Zaman, değişime zorlayacak kadar güçlüydü. Ama yine de bir şekilde, gelecek zaman ya da will kullanarak onu dengelemeye çalışıyordum. Günü geçirdikçe, bir taraftan geçmişin ağırlığını hissetse de, geleceği sadece basit bir dil yapısıyla değil, bütün hislerimle birlikte şekillendirmeye başlamıştım. Geleceği yalnızca yapmak istediklerimle değil, aynı zamanda nasıl hissetmek istediğimle de kurguluyordum.
Hayal Kırıklığı ve Umut: Geleceği Kucaklamak
Bir akşam, yine Selim’le buluşmuştum. Bu kez onun Londra’dan döndüğünü duyduğumda içimde bir kıpırtı oldu. Gerçekten onun ne kadar değiştiğini, gözlerinde bir olgunluk, bir ışık gördüm. Ona, gelecekle ilgili planlarımı söyledim ve o bana bir şey söyledi:
“Bazen hayal kırıklıkları, en güzel başlangıçların habercisidir. Ama ne olursa olsun, hep bir şeyler yapman gerekiyor.”
Onun söylediği bu söz, bir şekilde kafamda yankılandı. Belki de bu, geleceği “will” ile değil, “will not” ile de ifade etmekti. Belki de, yapmadığım her şeyin ardından bir anlam vardı. Belki de, geleceği sadece geçmişin ışığında değil, aynı zamanda hayal kırıklıklarının arasından da bulmalıydım.
Sonuç: Gelecek Tense’i ve Ben
Kayseri’nin o soğuk akşamında, umutsuzca geçmişe bakarken, bir yandan da geleceği düşünüyordum. Gelecek planları, yalnızca bir dil bilgisi konusu değil, aynı zamanda insanın duygularını, isteklerini, hayal kırıklıklarını da içine alan bir süreçti.
Her ne kadar dilde will kelimesi bir yapı oluştursa da, kalbimde will’in ötesindeki hislerimle şekilleniyordu. Gelecek planlarını yaparken, belki de tek yapmam gereken şey, sadece o anı yaşamak ve zamanın beni yönlendirmesine izin vermekti.